เป็นไงมั่งพี่ฝน ใกล้มีน้องยัง เซน3ขวบกว่าแล้วนะ เดวจะไม่ทันใช่ ว่างๆโทรหากันบ้างนะ คิดถึงพี่นะจ๊ะ (พอดีไม่ค่อยเล่นไม่ได้หายไปไหนยังไงก็ติดต่อมาหาบ้างนะ)

ธุรกิจการเงิน เฟื่องฟูขึ้นแล้ว

เก็บตังไว้นะ จะได้ไปเที่ยวกับปีใหม่

ขอให้รวย ขอให้รวย ท่องไว้

ยังไม่รู้จะได้กลับบ้านวันไหนว่ะแก ยังเครียงานไม่เสร็จเลย คิดถึงเพื่อนๆ อยากกลับอยู่เหนื่อยว่ะแก เป็นลูกจ้างเค้าเนี่ย เมื่อไหร่จะได้เป็นเจ้าของกิจการกับเค้าบ้างนะ

หวัดดี คิดถึงมากมาย ไม่รู้เมื่อไหร่จาได้พบกาน รักนะ จุ๊บ จุ๊บ

หนาวแล้วววว ไปเที่ยวไหนค้าบบบพี่สาวววว

4เดิอนแล้วของแกกั้ยละเรอซาวน์ยัง ร้านอยุแถวไหนว่างๆจะไปเยี่ยม

รอสวยก่านี้ก่อนน่ะ อิอิ

พี่ฟอลลลล สบายดีป่าวจ้าาาา คิดถึงงงงง (มีน้องยังพี่)

แวะมาทักทายจ้า ช่วงนี้โคตรยุ่ง ไม่ได้ออนเลย

ก็ชั้นเพิ่งเห็นนี่นา เห็นแต่แก่ถ่ายทีสตูนี่ยะ

อืมช่าย จัดแระ เจ็บได้อีก กินไรมะได้เลยแก

ส่วนไอเดียร์อะ มะได้เป็นไรหรอกแต่มันไม่ค่อยเล่นไอไฟอะ

เม้มไปอีกสิบวันกว่ามันจะเข้าไปดู

มึงอย่าเม้มเลย อิอิ

อากาศร้อนมากเลย

ไปวันที่ 5-7 ธ.ค. อะ

แกจะไปด้วยกันมะ อิอิ

ก็ประมาณนั้นแต่สักวันคงกลับไปอยู่เมืองไทยนะ ส่งรูปให้ดูแล้วนะ
หมีมีเอมไหมจะได้คุยกันผ่านเอม

เล็กยังไม่แต่งงาน ทำงานอยู่กรุงเทพ แล้วก็ไปทั่วๆๆ ทุกภาคของเมื่องไทย และ ประเทศเพื่อนบ้าน ทำเกี่ยวกันการสื่อสารคมนาคมนะ

ไม่อยากเอารูปลง หมีส่ง อีเมลมาให้แล้วกันเดี๋ยวส่งรูปบางรูปไปให้ดู

ของถูกไม่มี ของดีต้องแพง ... โทรหาน้ารินทร์ ดิ อยากได้ รัยเด๋วแกก็ จัดห้าย บอกพี่ทำม๊ายยยย พี่ไม่มีของในมือ กั่กๆๆๆๆๆๆ โทรบอกเจ้เอาเองนะจ๊ะ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

สบายดี เห็นรูปลูกแป๋วแล้ว น่ารัก เชียว แล้วหมีหละจะมีลูกกับเค้าเมื่อไหร่ เดี๋ยวตามแป๋วไม่ทันนะ เออแล้วก็รูปแต่งงานหมีสวยมาก ที่นี่ก็เข้าหน้าหนาวแล้วอุณภูมิอยู่ที่ สี่ ถึง ห้าองศา แต่ก็โอเค ชินแล้ว เรื่องกลับเมื่องไทยคงกลับปีหน้าประมาณเดือนกรกฎา นะ แล้วหมีทำงานอยู่ที่ตรังหรือว่ากทม. สบายดีนะ ขอให้มีความสุขมากๆๆนะกับชีวิตครอบครัว

กูจะบอกให้ว่า เชิงกูอะมากมาย + ฟอร์มอีกต่างหาก

จนบางที เพื่อนกูอีกคนบอกมากไปป่ะ เพรา ๆๆ ลงบ้าง

จนกูทำตัวมะถูกแระน่ะ

ในขณะที่เราคิดถึงคน ๆ นึงตลอดเวลา
เค้าคนนั้นก็อาจคิดถึงคนอื่นอยู่ก็เป็นได้
และบางครั้ง ก็อาจมีคนที่คิดถึงเรา
โดยที่เราไม่สนใจเลยเช่นกัน

บางครั้ง การได้ฝันไปคนเดียว
มันก็ดีกว่าการได้รู้ความจริงที่ว่า
สิ่งที่เราคิดทั้งหมด
มันคือความฝันของเราเองเพียงคนเดียว
ฉะนั้น ไม่แปลกที่คนส่วนใหญ่
เลือกที่จะจมกับความฝัน
มากกว่าการได้รับรู้ความจริง
การไม่ได้เป็นที่ 1 ในใจเค้า
ไม่ใช่เรื่องน่าเศร้า...
เราอาจเป็นที่ 2
ซึ่งมันก็ยังดีกว่าเป็นที่ 3 ที่ 4...
และหากเราเป็นที่ 10 ในใจเค้า....
ก็ขอให้คิดไว้ว่า
ดีกว่าเราไม่มีความสำคัญอะไรในใจเค้าเลย

แต่โปรดจำไว้เถอะว่า
หากหัวใจของคุณยังไม่ร้องไห้ออกมาดัง ๆ
พร้อมกับพูดกับตัวเองว่า
...ชั้นเหนื่อยเหลือเกินแล้ว
โปรดห้ามใจเถอะ
ก่อนที่ชั้นจะอ่อนล้าไปกว่านี้...

ก็จงชอบต่อไปเถอะ
การรักใครซักคน
ไม่ต้องการความพยายาม
"การตัดใจ"ต่างหาก
ที่ต้องใช้ความพยายามอย่างมากมาย
ลองชั่งน้ำหนักในใจเราดูสิว่า
ความสุขยาม ที่คุณได้สบตาเค้า
กับความทุกข์ยามที่คุณต้องคอยหลบตาเค้า
อันไหนมันหนักหนากว่ากัน

อย่าโทษตัวเอง ที่มาเจอเค้าสายเกินไป...
อย่าโทษเค้าที่ไม่มีใจให้...
อย่าโทษโชคชะตาที่ทำให้เราพบกัน
แต่ไม่ได้ทำให้เราใจตรงกัน

แต่จงยิ้มให้กับตัวเอง ที่อย่างน้อย
ถึงจะพบกับเค้าคนนั้นสายเกินไป
แต่ก็ยังได้พบ...

ยิ้มให้เค้า ที่ถึงจะไม่ได้ให้ใจเรามา
แต่ก็ยังได้รับหัวใจของเราไป...

ยิ้มให้กับโชคชะตา
ที่ยังทำให้เรา...ได้รู้จักกัน

คุณควรจะดีใจด้วยซ้ำที่ครั้งหนึ่ง
คุณได้เจอคนที่คุณอยากเก็บรอยยิ้ม
ของเค้าไว้คนเดียว

คนที่คุณใส่ใจกว่าตัวคุณเอง....
คนที่ทำให้คุณหัวเราะ...
และร้องไห้ได้มากมาย...

คนที่เพียงแค่ยิ้มของเค้า
ก็สามารถเปลี่ยนวันที่หมองหม่น...
ให้กลายเป็นวันที่สดใส
เท่านี้มันก็เพียงพอแล้ว ไม่ใช่หรือ?